|
پيام خانم ویکتوریا آزاد به کنگره جهانی جنبش رفراندم ايران
 جنبش
رفراندم ايران:
www.60000000.info
چهارشنبه ١۴ آذر ١٣٨۴ – ۵ دسامبر ٢٠٠۵
با بهترین درودها به شما یاران عزیز!
بهترین شادباشهای مرا جهت همایش شما عزیزان در شهر بروکسل پذیرا باشید.
به تلاشهای داوطلبانه و مسئولانه شما که برخواسته از درد وطن است ارج
مینهم.
میدانم که برای برپائی این همایش زحمت بسیار کشیدید و امید دارم که
جمع شما در پیوند با سایر نحلهها با اعتقاد راسخ به اصول دموکراسی و
حقوق بشر و با اتکا به جنبش مردم زجر دیده کشورمان بتواند راه پر فراز
و نشیب گذار از حکومت جهل و استبداد را به استقرار حکومتی دموکراتیک و
مردم سالار با سرافرازی طی کند.
یاران گرامی !
ما بعنوان نیروهائی که نفی تمامیت جمهوری اسلامی را در اولویت کار خود
قراردادهایم، میبایست خواهان تجمیع تمامی نیروهای ساختارشکن دموکراسی
طلب و همگرائی آنان حول خواستهای حداقل، دموکراسی و حقوق بشر و برکناری
نظام جمهوری اسلامی باشیم. برای خاتمه دادن به زندگی چنين رژيمی
میبايست به گروه گرايی محض پایان داد و به يک کلام و به زبانی ديگر،
از آنجا که هدف رژيم جمهوری اسلامی جدايی نيروهای سياسی از هم میباشد،
پس نبرد برای رسيدن به دمکراسی از طريق همياری و همکاری آنهايی ممکن
میشود که خواهان برچيدن این نظام و استقرار دموکراسی در ایران
میباشند.
تشکیل یک ائتلاف فراگیر دموکراتیک، فرا گروهی و با استراتژی روشن و
شفاف حول اصول دموکراسی، حقوق بشر و عدالت اجتماعی به اعتقاد من امری
شدنی است البته اگر دست از خودمحوریها و منیتها برداریم. تجربه سایر
کشورها و ملتها نیز درستی این ادعا را اثبات میکند. واقعیت اینست که
رژیم ج.ا. در درون و بيرون مرزها منفور، غيرقابل اطمينان و مطرود تلقی
میگردد، رژيمی ورشکسته است که در صورت وجود همآهنگی و همسوئی درصفوف
اپوزيسيون وایجاد ارادهای ملی برای برقراری حکومت قانون و ايجاد
دمکراسی پارلمانی از عمر چندان درازی برخوردار نخواهد بود. در ابتدای
انقلاب بنیادگرایان اسلامی در تهران به مسند قدرت نشستند و ایران را
تسخیر کردند و در موضع قدرت نیز بودند اما امروزدیگر آنزمان نیست،
امروز حاکمیت جمهوری اسلامی سراسر در موضع دفاعی قرار دارد و این خود
بشارت صبح دیگری است.
بدیهی است که برای برچیدن این نظام نیاز به نیروی رهبری جهت هماهنگی و
هدایت جنبش مردمی یک اصل محرز است. دستگاه رهبری از اتاق فرمان بیرون
نخواهد جهید بلکه در روند چالش سیاسی بین تمامی نیروهای معتقد به حقوق
اساسی ملت ایران شکل خواهد گرفت البته در صورتی که الگوی ما الگوهای
سنتی غیر مدرن نباشد.
از اینرو گفتگو و تشکل یابی از ضرورتهای این مرحله است. تعریف هدفها و
باز تعریف آن قطعا در هدایت ما به مسیر درست سهم بسزائی ایفا خواهد
کرد. امروز شرایط به گونهای است که نمیتوان با قطعیت گفت که کدامین
تاکتیک و راهکار بهترین و جذابترین است. تمامی راههای ممکن را میبایست
پیمود چرا که اصولا سیاست علم ممکنات است. اما در این راه نباید خود
را چنان مجذوب یک راه کرد که از سایر امکانات غافل شد. لذا جهت دستیابی
به بهترین نقشه راه میبایست باز و واقع گرا بود. بدون ارزیابی و
بازنگری در هر مرحله هرگز نخواهیم توانست راه مطلوب را در بیابیم.
در پایان بار دیگر بهترین تبریکات مرا جهت همایش خود پذیرا باشید و
عذر مرا بخاطر عدم حضور به بزرگی خود ببخشید.
با آرزوی برپائی ایرانی آزاد ، آباد و مدرن
ویکتوریا آزاد
2005.11.30 |
اعلامیه
جهانی حقوق بشر
