کنگره بروکسل يک نقطه عطف


قطعنامه کنگره جهانی جنبش فراخوان رفراندم




اسناد پيشنهادی به کنگره جهانی
 جنبش فراخوان رفراندم

رعايت حقوق بشر و حمايت از زندانيان سياسی
•    بالاترين آرزوی افراد بشر آن است كه جهانی پديد آيد كه نوع بشر در آن جهان از آزادی انديشه، فكر و بيان برخوردار و از هر گونه تعقيب، آزار و پريشانی رها باشند. حقوق بشر امری است ماورای سياست، مذهب، فرهنگ، اقتصاد، مليت، زبان، جنسيت، رنگ، نژاد، و غيره. حقوق بشر امری است جهانی و غير قابل تفسير‌، تغيير، انتقال و انفصال در هر مقطعی از زمان و در هر نقطه‌ای از جهان.....

رفراندم با وجود دستگاه سرکوبگری ممکن نيست
•    با آنکه متن فراخوان ملی رفراندم شرايط انتخابات مجلس موسسان و برگزاری رفراندم برای تصويب ملی پيش نويس قانون اساسی آينده ايران را به روشنی بيان کرده موضوع زمان و شرايط برگزاری رفراندم باعث سوء تفاهم‌هائی شده است. کم نبوده‌اند کسانی که گفته‌اند با بودن جمهوری اسلامی مگر چنين امری امکان خواهد داشت؟....

دمکراسی پارلمانی و جدائی دين از دولت
•    قرار گرفتن اعلاميه جهانی حقوق بشر بجای بحث‌های قديمی چپ و راست در مرکز گفتمان سياسی ايران از مهم‌ترين تحولات دوران پس از انقلاب بشمار می‌رود و فراخوان ملی رفراندم سهم بزرگی در آن داشته است. اين اعلاميه که به امضای کشور های عضو سازمان ملل متحد رسيده است پاسخ قطعی به استبداد، تبعيض، مداخله دين در حکومت و قانون، و نابرابری در حقوق می‌دهد....
حقوق فرهنگی و اجتماعی و عدم تمرکز
•    به نظر ما اولويت اصلی، حفظ يگانگی ملی ايرانيان است، هم به دليل مبارزه رهائی از جمهوری اسلامی و هم به ضرورت بسيج سراسری نيروی مردم و امکانات سرزمين ايران برای بازسازی کشور. بدون همکاری همه گرايش‌های سياسی، مبارزه با جمهوری اسلامی برای فراهم کردن شرايط انتخابات آزاد مجلس موسسان و همه پرسی ازاد برای تصويب پيش نويس قانون اساسی دمکراتيک آينده به جائی که می‌بايد نخواهد رسيد....

حقوق اقوام ايرانی در يك سيستم مبتنی بر
 منشور جهانی حقوق بشر و عدم تمرکز قدرت سياسی

سند پيشنهادی شماره ٦ مسئول كميته حقوق بشر جنبش رفراندوم به کنگره

   
ايران كشوری است باستانی كه از اقوام مختلفی تشكيل شده است. در دنيای مدرن امروزی مجموعه اين اقوام تاريخی ملت ايران را تشكيل می‌دهند. بر خلاف بسياری از كشورها كه توسط استعمار غرب در قرن گذشته پا به عرصه وجود سياسی نهادند، ايران عليرغم مصايب و جنگهای خانمانسوز همواره بر فلات ايران وجود داشته و دارد. ايران سرزمين يك قوم نبوده و نيست. موجوديت و هويت اقوام ايرانی نظير فارس، كرد، بلوچ، آذری، تركمن، عرب و غيره يك فاكتور غير قابل انكار تاريخی می‌باشد. اما متاسفانه حكام مستبد نه تنها آزادی مردم را در محراب خودكامه‌گی‌های خود قربانی كردند، بلكه با بی اعتنايی كامل به بافت قومی، زبانی و فرهنگی ايران، ستم‌های مضاعف را بر بسياری از اقوام ايرانی روا داشتند.

    بر خلاف بسياری از جوامع مستعمره، در ايران هرگز يك قوم بر ديگر اقوام به دليل حقانيت قومی خويش حكومت نكرده است، بلكه مبارزه همواره بين حكومت‌های مستبد مركزی از يكطرف و مردم مظلوم و آزاديخواهان تمام اقوام از طرف ديگر بوده و است. البته بعضی از اقوام ايرانی مورد ظلم و ستم بيشتری قرار گرفته‌اند، تا بدانجا كه هوبت قومی، فرهنگی، زبانی و تاريخی آنان در معرض خطر نابودی قرار گرفته است. آری در دنيايی كه استمرار يك ديوار خشت و گلی قديمی، تحت حفظ آثار فرهنگی و ميراث باستانی مورد حمايت كامل دولت مركزی قرار می‌گيرد تا مبادا از بين برود! چگونه می‌توان در مقابل از بين رفتن زبان مادری، هويت و فرهنگ تاريخی ميليونها هموطن كرد و بلوچ و تركمن و غيره سكوت نمود؟ ما شاهد بوده و هستيم كه از يك طرف دولت‌های گوناگون در ايران ميليارد‌ها تومان خرج حفاظت، استمرار و نگهداری از آثار باستانی و ميراث فرهنگی و تاريخی وابسته به اسلام و ايران كرده و می‌كنند، كه در اين مورد اعتراضی نيست، اما از طرف ديگر مبلغ مشابهی را خرج دستگاههای اطلاعاتی، امنيتی، و نظامی كرده و می‌كنند تا با قطع "‌اكسيژن هستی" و سركوب و خفقان فرهنگی، هويت، زبان و فرهنگ بلوچ و ديگر اقوام ايرانی را به ورطه نابودی بكشانند. اينگونه كردار‌های متضاد و تبيعض آميز قابل توجيه و تبرئه پذير نيست. به همين دليل جنبش ملی رفراندوم اعلام می‌دارد:

    ما معتقديم كه احقاق حقوق حقه تمام اقوام ايرانی در چارچوب تماميت ارضی يك ايران منسجم، دموكراتيك و آزاد ميسر و مقدور است.

    ما معتقديم كه ارج و احترام گذاشتن عملی به هويت قومی، فرهنگي، زبانی و تاريخی اقوام ايرانی به تحكيم اتحاد و همبستگی ملی ايرانيان و حفظ يكپارچگی و تماميت ارضی كشور مدد خواهد رساند.

    ما خواهان به رسميت شناختن حقوق سياسی، فرهنگی، اجتماعی همه آحاد مردم ايران و بخصوص افراد وابسته به اقوام ايرانی بر اساس اعلاميه جهانی‌حقوق بشر و ملحقات آن می‌باشيم.

    ما معتقد به سازماندهی نظام ادرای کشور بر اساس اصل عدم تمرکز قدرت سياسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی می‌باشيم. نحوه و جزئيات تصميم گيری نهايی در مورد سيستم اداری كشور بر عهده مجلس موسسان خواهد بود.

    ما معتقديم كه مردم هر منطقه و يا استان حق دارند از طريق ارگان‌های دموكراتيك و آزاد محلی مبين، مسئول و مجری امور منطقه و يا استان خود باشند.

    ما خواهان برابری و مساوات حقوق تمامی ابرانيان بدون در نظر گرفتن جنسيت، نژاد، رنگ، قوميت، زبان، مذهب، عقيده و پندار، و همچنين رفع هرگونه تبعيض عينی و عملی بخصوص بر عليه زنان، اقوام و اقليت‌های مذهبی می‌باشيم.

توضيح لازم:
    متن اين سند بعد از مباحثه و گفتگوهای فراوان با هموطنان مختلف، به حداقلی كه در بالا آمده است خلاصه گشته است. در حقيقت سند حاضر مصالحه و الحاقی است از متن‌های ارائه شده توسط هموطنان مختلف با نقطه نظرات مختلف. با توجه به سند پيشنهادی شماره ٣ شورای موقت اجرائی به کنگره كه در آن هويت اقوام ابرانی گويا ناديده گرفته شده است، اين سند (سند شماره شش) ناچارا بطور كلی اقتباس گشته تا شانس مقبوليت آن توسط كنگره بروكسل اعتلاء يابد.

دكتر عبدالستار دوشوكی                                    
مسئول كميته حقوق بشر جنبش ملی رفراندم ايران