رعايت حقوق بشر و حمايت از زندانيان سياسی

سند پيشنهادی شماره ۴ مسئول كميته حقوق بشر جنبش رفراندوم به کنگره

    اعلاميه جهانی حقوق بشر احترام و بزرگداشت به شرف و حيثيت تك تك انسان‌ها و رعايت عملی حقوق برابر و انتقال ناپذير آنان را پايه آزادی و عدالت و صلح جهان به شمار آورده و نقض حقوق انسان را امری وحشيانه و مايه اهانت به وجدان بشری می‌داند. بالاترين آرزوی افراد بشر آن است كه جهانی پديد آيد كه نوع بشر در آن جهان از آزادی انديشه، فكر و بيان برخوردار و از هر گونه تعقيب، آزار و پريشانی رها باشند. حقوق بشر امری است ماورای سياست، مذهب، فرهنگ، اقتصاد، مليت، زبان، جنسيت، رنگ، نژاد، و غيره. حقوق بشر امری است جهانی و غير قابل تفسير‌، تغيير، انتقال و انفصال در هر مقطعی از زمان و در هر نقطه‌ای از جهان.

همانگونه كه سعدی بزرگ فرموده‌اند: "بنی آدم اعضای يكديگرند كه در آفرينش ز يك گوهرند ؛ چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار". سعدی بزرگ عضوهای جامعه بشری را به شرقی و غربی و يا به اسلامی و مسيحی تقسيم نكرده بود. نقض حقوق يك انسان، اهانت به وجدان بشری است، و آنهايی كه خود را انسان می‌پندارند نمی‌توانند در مقابل اين نقض آرام و قرار بيابند. در نتيجه رعايت حقوق بشر يك پديده غربی نيست بلكه ندای التزام به رعايت حقوق انسانی و برابری آنان از قرنها پيش در كشورمان طنين انداز بوده و است.

متاسفانه اين ندای انسانی و بر حق در جنجال عوامفريبان مذهبی و ديكتاتورهای مستبد همواره در كشور ما سركوب و پايمال شده است تا بدانجا كه ما امروز در كشورمان شاهد بازگشت به كردارهای غير انسانی قرون وسطائی از قبيل سنگسار، قصاص، شلاق و شكنجه هستيم. هزاران تن از بهترين فرزندان ايران را در سحرگاهان سرد و قبل از طلوع خورشيد به جوخه‌های آتش سپردند. شكنجه و تعزير همانند تعبد و تقديس جزو عبادات مذهبی به شمار می‌آيد. كوچكترين اعتراض به امور جاری خيانت و ارتداد محسوب می‌شود، مصلحان زندانی و خلافكاران زندانبان شده‌اند. در كشور تحت سلطه آخوند‌های مستبد و همراهان يقه چركی و پشتيبانان كراواتی و مزور آنان، انسانيت و انسان بودن جرم محسوب می‌شود.

جنبش پشتيبانی فراخوان ملی رفراندم بدينوسيله اعلام می‌دارد كه:

ما خواهان آزادی بيدرنگ و بدون قيد و شرط تمامی زندانيان سياسی ( زندانيان سياسی گمنام و شناخته شده) هستيم.

ما خواهان رعايت كامل و اجرای عملی اعلاميه جهانی حقوق بشر در كشورمان ايران هستيم.

ما نقض مكرر حقوق بشر در ايران را به شدت محكوم می‌كنيم و از مجامع بين المللی و به خصوص كميته حقوق بشر سازمان ملل درخواست می‌كنيم كه بررسی مسئله نقض حقوق بشر در ايران را در دستور كار خود قرار دهد.

ما از تمام مدافعان حقوق بشر و آزاديخواهان كه در داخل و يا خارج از كشور برای رعايت احترام به حقوق انسانی، استقرار دموكراسی، آزادی و حكومت مردمی مبتنی بر منشور جهانی حقوق بشر و اصل جدائی دين از دولت، مبارزه می‌كنند، قدردانی و حمايت می‌كنيم.

ما يكبار ديگر پشتيبانی خود را از مبارزه تمامی زندانيان سياسی از جمله اكبر گنجی ، عباس امير انتظام، ناصر زرافشان، دانشجويان قهرمان . . . . . . . (با توجه به مسئله زمان و غير قابل پيش بينی بودن حوادث آينده، ليست نهائی در كنگره ارائه و مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت) اعلام می‌كنيم.

دكتر عبدالستار دوشوكی                                    
مسئول كميته حقوق بشر جنبش ملی رفراندم ايران