از کدامین حقوق مسلم ملت سخن میرانید؟
|
مسعود مجیری |
جنبش
رفراندم ايران
سهشنبه
۱۴ شهريور ١٣٨٥ - ۵ سپتامبر ٢٠٠٦
درجریانهای سفرهای اخیر احمدی نژاد ومفاوضاتش در راستای ادامه
فعالیتهای هستهای رژیم اسلامی، نکتهای که او در سخنان خویش بر آن
تکیه دارد و بارها و بارها تکرار کرده و میکند ، جدا از به تعلیق
درنیآوردن فعالیتهای همه جانبه هستهای که حکایت از دست یافتن به
سلاحهای هستهای دارد ، این است که وی این جمله را مکررا عنوان میکند
که " ملت ایران با هیچ کس دشمنی ندارد ، ملت ایران ملتی صلح جو و ارامش
طلب است، ملت ایران در پی دست یافتن به سوخت هستهای است که حق مسلم
ملت ایران است".
البته که در مورد ملت ایران این جملات صدق میکند. همه دنیا به این
نکته آگاهند و حتی اگر خود مردم ایران هم سوخت هستهای را حق مسلم خویش
بداند با این حال این سوال پیش میاید که احمدی نژادی که زبان و ذهن و
دل رژیم است ، اکنون در این سفرها از جانب مردم و ملت سخن میگوید؟
اگر سوخت هستهای حق مسلم مردم باشد ، سلاح و بمب هستهای که رژیم
اسلامی خواستار دست یافتن به آن است، بلای جان ملتی است که هیچ وجه
اشتراکی با رژیم اسلامی ندارد.
ملت ایران کجا خواستار نابودی و محو کشور دیگری از روی زمین است که
اکنون احمدی نژاد از زبان ملت سخن میراند؟
گویا احمدی نزاد گمان کرده مردم ایران و جوامع بین المللی حافظه تاریخی
شان را از دست دادهاند .اگر احمدی نژاد سابقه فعالیتهایش بر ضد ملت
ایران و به خصوص مردم مبارز کردستان را فراموش کرده یا اگر سخنان اخیرش
را در مورد محو اسراییل از روی کره زمین به خاطر نمیآورد بهتر است به
گذشتهاش نگاهی بیندازد.
آیا احمدی نژاد نبود که با شعار های نان و نفت آوردن بر سر سفره ملت و
مهر ورزیدن و چنین شعارهای دهان پر کنی به ملت ایران همچون نمایندگان
خدا بشارت و نوید میداد.
ملتی را که کوچکترین ارزشی برای جان تک تک آنها قائل نیستند و پشیزی
برای حقوق اولیهاش ارزش نمینهید و پاس نمیدارید، ملتی که حق مسلم
سخن گفتن را از آن دریغ داشتهاید به یکباره سوخت هستهای و انرژی
هستهای را حق مسلم آن میدانید؟
ملتی که نان فرزندانش را از سفره پدرانشان محروم کرده و ماهها حقوق
معوقه شان را طلب میکنند و عاقبت آنچه نصیبشان کردید مرگ و زندان و
شکنجه شد، به خوردن کیک زرد خانمان سوز دعوتشان میکنید؟
ملتی که امنیت جانیاش در وسایل نقلیه زمینی و هوائی جزء حقوق
شهروندیاش است و هر روز خبر کشته شدن و سوختن و مردن آنان را میشنوید
، موشکهای شهاب ۳ و ۴ وصاعقه و غیره غیره ، برایش به ارمغان میاورید و
از صلح سخن میرانید؟
ملتی که زنانش امنیت جانی و مالی ندارد، ملتی که جوانانشان سقفی برای
زندگی در آرامش و آسایش ندارند ، از پول نفت و گازش که حق مسلم آنان
است، میلیارد میلیارد به گروههای تروریستی در گوشه گوشه دنیا ارزانی
میدارید، انوقت از حق مسلم انرژی هستهای ملت ایران سخن میرانید؟
ملتی که به یمن قدوم نا مبارکتان ، فقر و تنگدستیاش موجب شد تا
مردمانش از ناچاری خود و خانواده شان را وادار به خود کشی و خود سوزی
میکنند، ملتی که دختران خرد سالش به جای کلاس درس که حق مسلم هر کودکی
است، در کارگاههای صنعتی گوناگون به سخره گرفته و شیره جانش را میمکند
و میمکید؟
از حق مسلم این ملت سخن میرانید؟
ملتی که حقوقش را پاس نمیدارید؟ ملتی که زبان اقوامش را از تکلم آن
محروم میدارید؟ که فرهنگ قومیاش را ضد فرهنگ پنداشتید؟ ملتی که
زبانهای مادریشان را بر نمیتابید و نمیشنوید؟ ملتی که نوع لباس اقوام
مختلفش را در طول این سالها منع کردید و به تمسخر گرفتید و اکنون همچون
گرگی در لباس میش، لباسهای قومیتهایش را به تن میکنید و از حق مسلم شان
دم میزنید؟
ملتی که ائین هاشان را و مراسمات آئینی شان را ممنوعه کردید و با تزویر
و نیرنگ میانشان تفرقه میافکنید تا به جان هم افتند و خود بر آنان
همچنان حاکم گردید؟
ملتی که فرزندانش را به هر طریق ممکن ، از فرستادن به جبهه های جنگ
جنون بارتان تا تیرباران و اعدامهای و شکنجه گاهها و سیاهچالهای
زندانهاتان به خاک و خون کشیدید؟
ملتی که فرزندان دانش اموز و دامشجویش را یا به بند کشیدید و به مسلخ
گاههای ولی امرتان بردید و قربانی طول عمر ولایتش کردید یا اگر نه
،آواره کشورها و این سو ان سوی دنیا؟
از حق مسلم ملتی سخن میرانید که نویسند گانش ، متفکرانش و اندیشمندانش
را گلو پاره کردید و سینه دریدید، زیرا که حق مسلم شان بود که بنویسند
و فکر کنند و بیندیشند برای خاطر مردم میهنشان که بدانند و بفهمند که
حق شان چیست و کجاست؟
ملتی که کشاورزش برای کاشت و کشت محصولش که تنها ممر در امد و معاش خود
و خانوادهاش است، به دلیل کمبود آب، آب جیره بندی شده به آن عرضه
میدارید، از کدامین اب و از حق مسلم چندین کشاورز محروم، از ان همه آب
لازم برای تولید اب سنگین را مژده میدهید.
ملتی که نیروهای نظامی و انتظامی امنیتی تحت الامر دولت منتصبش که
وظیفهاش دفاع از جان و مال و حیثیت شهروندان است که حق مسلم یک ملت
است، خود ناقض امنیت و آرامش و عامل تجاوز به مال و جان مردم و از بین
بردن حیثیت آبروی فرد فرد جامعه گشته؟
ملتی که شهر های بزرگش ساعات طولانی در قطعی برق کامل به سرمیبرد
آنوقت حاکمانش در انتقال خطوط برق به عراق و دیگر کشورهای همسایهاش
سرمایه گذاریهای کلان میکند؟
ملتی که امنیت اقتصادی و شغلیاش متزلزل گشته و سیر نزولی را طی میکند
و از حداقل رفاه اقتصادی که حق مسلم تک تک صاحبان مشاعل یک جامعه است ،
بر خوردار نیست؟
ملتی که اثار تاریخی و باستانی و فرهنگ تمدنیاش را طاغوتی خواندید و
به هزار دسیسه کوشیدید که فرهنگش را باطل بشمارید و جای ان فرهنگ
وافکار مرتجع خویش را قالب کنید؟
ملتی که زنانش را فرو مایه و فرو دست شمردید به طوری که گویی خود از
مادرزائیده نشدید و نه تنها حق مسلم شان را ندادید که به جبر وزور و
ظلم اختیارات مسلم شان را هم دریغ ورزیدید؟
ملتی که دست و پای لایقان و درستکاران و خدمتگزارن حقیقیاش را بستید
که یا به کنج زندانها پوسیدند و یا به طنابهای دار و گلوله های سربی
تان مهمان شان کردید و خود در میدان به رزمایش و جولان در آمدید.
ملتی که کتابها ی نویسندگانش را سوزاندید و رشته رشته کردید، روزنامه
هایش را توقیف کرده ، روزنامه نگارانش را یا دست و پا و چشم بسته به
کنج پستی و فراموشی افکندید یا پیکر شان را به تیغ زهر آلود ذهنتان و
به دشنه عمال سر سپرده تان شرحه شرحه کردید؟
جناب رئیس جمهور بر آمده و بر گزیده از ذهن و زبان و دل مشتی عوامفریب
و قشری سیه کار، از کدامین حقوق مسلم ملت سخن میرانی؟
شما و اعمال و رفتار ننگین و کینه توزانه و جنگ افروزانه و ضد بشری
کجا، مردم و ملت صلح جو و آرامش طلب ایران کجا.
حق مسلم مردم و ملت ایران، صلح و حقوق بشر و امنیت و آزادی کجا، شما و
اربابان خود کامه و تفرقه و تنش و بمب و آتش جنگ و کشتار کجا.
مسعود مجیری (روزنامه نگار)
2006-09-04
Email: masoud_mojiri@yahoo.co.uk