نه فراموش
کردنی است و نه بخشیدنی!
اخبار
روز
سهشنبه ۳۱ مرداد
۱۳۸۵ - ۲۲ اوت ۲۰۰۶
هیجده سال از فاجعه ملی کشتار زندانیان سیاسی ایران به دستور روحالله
خمینی در سال ۱٣۶۷، جنایتی در زمره جنایات علیه بشریت، گذشت!
همچون بسیاری از سران رژیمهای جنایتکار در جهان، آمران و عاملان این
قتلها نیز بالاخره محاکمه خواهند شد!
به مناسبت هیجدهمین سالگرد قتل عام زندانیان سیاسی در ایران با به
همراه داشتن گلهای سرخ گرد هم میآییم!
مکان و زمان : کلن- شنبه ۲ سپتامبر ۲۰۰۶ ساعت ٣ بعدازظهر- مقابل کلیسای
دم
دهم شهریور ۱٣٨۵، هیجدهمین سالگرد قتل عام هشت هزار زندانی سیاسی در
جمهوری اسلامی در تابستان و پاییز سال ۱٣۶۷ فرا میرسد و این درحالی
است که آمران و عاملان این جنایات جزو گردانندگان اصلی جمهوری اسلامی
هستند. از جمله میتوان به پورمحمدی وزیر فعلی کشور، امینی و رازینی از
مسئولان فعلی قوه قضاییه، و ناصریان، نیری و اشراقی، از جمله کسانی
بودند، که در تابستان ۱٣۶۷ و بعد از پذیرش قطعنامه سازمان ملل در پایان
جنگ ایران و عراق، به دستور خمینی و در قالب هیئتهای سه نفره به
زندانهای سراسر ایران اعزام شده و با طرح حداکثر سه سوال حکم اعدام
هزاران زندانی سیاسی را صادر کردند. بسیاری از این زندانیان طبق قوانین
خود رژیم هم قبلا به زندان محکوم شده بودند و یا دوران محکومیت خود را
طی کرده بودند.
با اینکه این هیئتها بر طبق قوانین جاری جمهوری اسلامی هیچگونه اعتبار
قانونی نداشتند، در طی این هیجده سال، نه تنها هیچ نهاد قضایی خواهان و
پیگیر این جنایات نشد، بلکه هر آن کس هم که درایران به این جنایات
اشاره کرد و در باره آن قلم زد به شدیدترین وجه مجازات گردید. با این
امید که این قتل عام به فراموشی سپرده شود.
محاسبات جمهوری اسلامی اشتباه از کار درآمد!
با تمام این فشارها نه تنها خاطره قربانیان این قتل عام از اذهان محو
نشد، بلکه نسل جدیدی پا به میدان گذاشته که در کنار نسل گذشتهای که
صبر و طاقتش به سر رسیده، این خاطره را فقط به سوگ نمینشیند، بلکه با
شور زندگی که ویژه یک پدیده هیجده ساله است، این واقعه را زنده نگاه
میدارد. در سال گذشته در حالیکه رژیم قصد تخریب گلزار ( گورستان دسته
جمعی) خاوران رادر تهران در سر میپروراند، این نسلهای داغدیده دست در
دست هم، با برگزاری مراسم گرامیداشت و با سر دادن سرودهای ویژه نشان
دادند که این خیالی واهی است که مسئولین این جنایتها دل به از میان
رفتن نسل مسنتر شاکیان در اثر مرور زمان بستهاند، و نسل جدیدی پا به
میدان نهاده که حق و آزادی میخواهد.
آمران و عاملان این قتلها همچون بسیاری دیگر از جنایتکاران تاریخ
سرانجام در برابر دادگاه خواهند ایستاد، دادگاه عادلانه ای که در آن
شهادتهای دهها تن شاهدان عینی این جنایت و اسناد منتشر شده از سوی
کسانی که در آن زمان دستی در حکومت داشتند، از جمله کتاب خاطرات
آیتالله منتظری، ارائه خواهد شد.
صحنه ای از اعدامهای سال ۶۷، به نقل از خاطرات یکی از جان بدربردگان
این قتل عام: "برای اجتناب از پخش صدای تیر باران مکرر صدها زندانی در
زندان اوین، در سالن حسینیه این زندان با استفاده از میلههای پنجرهها
حداقل ۶ میله اعدام بر پا شده و زندانیان گروه گروه و به سرعت با کمک
کشیدن طنابهای اعدام توسط یک موتور اعدام میشدند، و از شدت سرعت، به
خاطر تعداد بسیار اعدامیان، بسیاری مواقع زندانی در حال جان دادن به
روی زمین رها میشد."
این کشتار مبارزه در راه آزادی در ایران را نیز متوقف نکرد: امثال زنده
یادان پوینده، مختاری و فروهرها که در قتلهای زنجیرهای سیاسی به قتل
رسیدند، امثال اکبر محمدی، اسماعیل محمدی، و حجت زمانی که در ماههای
اخیر در زندانهای جمهوری اسلامی کشته شدند، و یا امثال احمد باطبیها
که به خاطر مبارزه در راه آزادی در سراسر ایران در بندند، بهترین گواه
این مدعا است.
آنچه که در دستور میماند، کماکان زنده نگاه داشتن یاد این فاجعه است
تا روز محاکمه آمرین و عاملین آن در یک دادگاه حقوق بشری و تلاش در راه
تشکیل چنین دادگاهی. تنها با این تلاشها است که میتوان امید داشت، که
بار دیگر چنین جنایتی تکرار نشود.
*همزمان با برگزاری مراسم گرامیداشت خاطره این قربانیان توسط
خانوادهها در ایران، ما نیز در شهر کلن، برای هیجدهمین سال پیاپی، با
در دست داشتن گلهای سرخ به قصد گرامی داشت یاد این هزاران یار به خاک
افتاده گرد هم میآییم! و یاد این یاران و یاد زندانیان و ازادیخواهان
دربندی که درتابستان و پاییز سال ۱٣۶۷ به دستور روح الله خمینی در
زندانهای ایران اعدام شدند را گرامی خواهیم داشت.
*گلهای سرخ در پایان مراسم ،به سنت هر ساله، به امواج رود راین سپرده
میشود.
*در این مراسم، با توجه به اینکه این روزها با سالگرد فقدان فرهاد
مصلحی عزیز، یار از دست رفته جمعیت ما همزمان است، یاد او را نیز گرامی
خواهیم داشت.
جمعیت دفاع از زندانیان سیاسی ایران – کلن ٣۰ مرداد ۱٣٨۵